Ai iu paraqit botës, më 8 maj 2025, me një fjalim të shkurtër, të shkruar dhe të përgatitur paraprakisht. Një “herë e parë” për një papë të sapozgjedhur, duke qenë se papët më të fundit kishin zgjedhur disa fjalë spontane, ndërsa në të kaluarën mjaftoheshin vetëm duke bekuar popullin nga lozha. Ndër fjalët e tij të para ishin: “Paqja qoftë me ju të gjithëve” apo “paqe e çarmatosur dhe çarmatosëse”, që më pas u bë filli udhëheqës i fjalimeve, gjesteve, takimeve dhe udhëtimeve të këtij viti të parë të pontifikatit.
Robert Francis Prevost, pas një konklavi të shkurtër, që pasoi sëmundjen dhe vdekjen e Papa Françeskut, një vit më parë ngjitej në fronin e Shën Pjetrit duke tejkaluar kardinalët që në ditët paraprake dukeshin më të favorizuar. Megjithatë, zgjedhja e tij nuk ishte krejtësisht surprizë, duke pasur parasysh se kardinali Prevost ishte thirrur në Kurie nga Bergoglio dy vite më parë për të drejtuar Dikasterin delikat të Ipeshkvijve. Prandaj ai njihej nga të gjithë dhe mishëronte atë figurë që mund të sillte unitet në Kishë dhe të vazhdonte punën e “ripërtëritjes”, të nisur nga paraardhësi, në një botë të copëtuar nga luftërat.
Prevost, Papa i parë i lindur në Shtetet e Bashkuara, por edhe Papa i parë me përvojë misionare dhe, gjithashtu, agustiniani i parë, zgjodhi emrin sfidues Leoni XIV, për të nderuar Leonin e XIII, “papës social” që u mor me punën, të drejtat dhe ekonominë. Një temë që duhet rikthyer në krye të agjendës jo vetëm sepse vazhdojnë pabarazitë e thella në shoqëri, por edhe sepse ardhja e inteligjencës artificiale, së cilës Papa Leoni XIV pritet t’ia kushtojë enciklikën e tij të ardhshme, rrezikon të bëhet një plagë në mbrojtjen e dinjitetit njerëzor.
Paqja ka qenë pa dyshim shqetësimi kryesor. Kanë qenë të shumta takimet gjatë këtyre dymbëdhjetë muajve, por mbi të gjitha kanë qenë të vazhdueshme bisedat telefonike me udhëheqësit e botës, nga presidenti rus Vladimir Putin dhe presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky, deri te liderët izraelitë Benjamin Netanyahu dhe Isaac Herzog. Shumë më të ndërlikuara, përkundrazi, kanë qenë marrëdhëniet me presidentin amerikan Donald Trump, i cili ka drejtuar kundër Papës amerikan sulme të paprecedenta në histori.
Sa i përket jetës së brendshme të Kishës Katolike, Leone XIV ka trashëguar Jubileun e shpresës, me një mori takimesh në të cilat ka filluar të njihet nga besimtarët. Kontakti i tij i parë i madh me turmat ishte pikërisht në Jubileun e të Rinjve, me një milion të rinj të ardhur nga e gjithë bota në Tor Vergata për t’u lutur me një Papë që shumë prej tyre nuk e njihnin.
Gjatë këtyre dymbëdhjetë muajve Prevost ka rikthyer edhe disa shenja të vjetra të pontifikatit që ishin lënë mënjanë gjatë viteve të Bergoglios: nga rikthimi në pallatin apostolik deri te rivendosja e disa elementeve formale të veshjes, si mozzetta.
Po ashtu, Leoni XIV, dashamirës i natyrës dhe sportit, ka rizbuluar rezidencën papnore të Castel Gandolfo-s. Por edhe këto shenja të mospërputhjes me Papën argjentinas, më shumë sesa një shkëputje me të kaluarën, duken të lidhura me interpretimin personal të pontifikatit që çdo Papë sjell me vete. Me siguri, për temat dhe çështjet, Leoni XIV duket se kërkon një harmoni më të madhe ndërmjet shumë shpirtërave të Kishës. Dhe kështu ai ka lënë derën hapur për lëvizjet popullore dhe, në të njëjtën kohë, ka mirëpritur sërish tradicionalistët në bazilikë, vetëm për të dhënë disa shembuj.
Edhe nĂ« fushĂ«n e bamirĂ«sisĂ« ka pasur njĂ« ndryshim ritmi, por gjithmonĂ« me vĂ«mendje ndaj mĂ« tĂ« varfĂ«rve: punĂ«s sĂ« ElemosinerisĂ« (ku pati njĂ« zĂ«vendĂ«sim ndĂ«rmjet kardinalit Konrad Krajewski dhe njĂ« bashkĂ«vĂ«llai tĂ« tij shumĂ« besnik agustinian, mons. Luis MarĂn de San MartĂn) i Ă«shtĂ« shtuar forcimi i marrĂ«dhĂ«nieve me donatorĂ«t e mĂ«dhenj, ata qĂ« nĂ« fund mund tĂ« bĂ«jnĂ« dallimin, si Papal Foundation e pasur dhe e fuqishme, gjithashtu me origjinĂ« amerikane, e cila ka parĂ« njĂ« rritje tĂ« donatorĂ«ve me PapĂ«n e ri. Burimi: Redaksia Ansa